Fizykoterapia i gimnastyka usprawniająca

1 View

Fizykoterapia i gimnastyka usprawniająca

Dzieci nawet ze średnio ciężką astmą są na ogół mniej sprawne, ponieważ często chorują i pozostają w łóżku, zakazuje się im ruchu, żeby się nie męczyły lub nie pociły. Jeśli czują się lepiej i uda się im wyrwać na rower lub brać udział w zabawie z rówieśnikami, robią to bez umiaru i rzeczywiście często potem chorują. Dziecku z astmą nie można ciągle ograniczać ruchu, straszyć je wystąpieniem duszności. Rodzice muszą kontrolować ruch dziecka, odpowiednio dozować go, uzasadniając rygory nie upośledzoną wydolnością dziecka, a rodzajem gry lub zabawy, która wymaga ruchu z przerwami na odpoczynek. Tak zwane próby wysiłkowe stosowane u dzieci z astmą wykazały, że krót­kotrwały 3—5minutowy wysiłek znosi dziecko bardzo dobrze, zwiększa nawet wentylację płuc. Jednak kilkunastominutowy wysiłek, zwłaszcza dość duży, prowadzi rzeczywiście do obturacji oskrzeli i może wówczas wystąpić duszność. Każdy rodzaj sportu lub zabawy, podczas której dziecko trochę się rusza, a trochę stoi, jest najodpowiedniejszy dla astmatyka. Mniej wskazany jest udział w sporcie wyczynowym. Chęć dorównania innym i emocje wynikające z rywalizacji powodują, że dziecko zaczyna odpoczywać dopiero wtedy, kiedy już pojawia się uczucie duszności lub rozpoczyna trudny do opanowania kaszel. W takiej sytuacji trudno mówić o dobroczynnym wpływie sportu. Umiejętne dozowanie ćwiczeń, inhalacja leku przed gimnastyką mogą na tyle poprawić sprawność dziecka, że będzie dobrze tolerować wysiłek trwający dłużej. Wyma­ga to jednak pewnego czasu. Zawstydzanie dziecka przed klasą, że nie potrafi wykonać jakiegoś ćwiczenia na gimnastyce jak inni lub posądzanie go o to, że przesadnie zwraca uwagę na objawy swej choroby, nie powinno zdarzać się. Ze sportów, jakie dziecko z astmą toleruje najlepiej, trzeba wymienić pływanie lub jazdę na rowerze. Dzieci z astmą i innymi chorobami układu oddechowego powinny się nauczyć specjalnego oddychania z uruchamianiem przepony i tłoczni brzusznej przy rozluźnieniu mięśni górnej części klatki piersiowej (ryc. 9). Nabycie tego typu sprawności pozwala dziecku na łatwiejsze i skuteczniejsze oddychanie w czasie napadu. U dzieci młodszych można stosować gimnastykę bierną, wciągać je w różne zabawy zwiększające pojemność płuc, np. dmuchanie balo­nika, puszczanie baniek z mydła przez słomkę czy zawody z piłeczką pingpon­gową dmuchaną przez stół. Wszystkie te ćwiczenia i zabawy powinni rodzice prowadzić systematycznie, dostosowując ich zakres do pogody i możliwości dziecka. W razie zalegania wydzieliny w oskrzelach można stosować drenaż ułożeniowy połączony z oklepywaniem. Najpierw podajemy dziecku leki rozrzedzające śluz, inhalacje z sody lub soli fizjologicznej, jeśli to możliwe, albo włączamy nawilżacz i układając dziecko głową w dół — oklepujemy klatkę piersiową od dołu ku górze. Pobudza to kaszel i ułatwia odkrztuszanie wydzieliny. Uzyskana w ten sposób poprawa drożności znacznie usprawnia oddech dziecka. Drenaż pozycyjny jest bardziej skuteczny w ograniczonych chorobach oskrzeli lub płuc niż w astmie, w której mamy do czynienia ze zmianami rozlanymi. Drenaż z oklepywaniem należy wykonywać rano, aby usunąć wydzielinę nagromadzoną przez noc. Jeżeli istnieje skurcz oskrzeli, można podać przed tym zabiegiem lek rozkurczowy w inhalacji. Jedno z rodziców lub oboje powinni nauczyć się sprawnego wykonywania tych zabiegów. Warto odwiedzić też strony: http://dentalservice.pl/usluga-stomatologia-pierwszego-kontaktu-62.html | http://bezkompleksu24.pl/

Fizykoterapia i gimnastyka usprawniająca
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)
In : Moda

About the author

Related Articles

Archiwa